Początek
Nowe tendencje w sztuce zaczęły się pojawiać już na przełomie lat trzydziestych i czterzistych XIX wieku. Łączyły się one z rozwojem nauk przyrodniczych i znacznym postępem cywilizacyjnym, który przypaa na ten czas. Nazwa epoki - pozytywizm - pochodzi od kierunku filozoficznego za którego twórcę uznaje się Augusta Conte'a, autora sześciotomowego dzieła "Wykład filozofii pozytywnej". W tym ujęciu słowo pozytywny oznacza tyle co - realny, ścisły, prawdziwy. Conte za punkt wyjścia przyjął zasadę, że nauka może zająć się tylko tym, co sprawdzalne, jej przedmiotem ma być rejestrowanie faktów, uogólnianie jednostkowych spostrzeżeń. Conte za nienaukową uznał psychologię, filozofię dotyczącą celowości, zagadnień bytu, a także niektóre działy matematyki i fizyki. Był zwolennikiem relatywizmu w nauce (uważał, że żadne naukowe twierdzenie nie jest prawdziwe raz na zawsze, bo kazde moze byc zmienione i uzupelnione)